İlk defa bir fuar hazırlığına katıldım. Başından sonuna kadar. Zaten bir aile şirketi olduğumuzu birçoğunuz biliyor. Şimdi ise ev tekstili ve dekorasyon işine girdik, tanıtım yapma amacı ile de fuara katılalım dedik. Dedik ve....
Belki çok güzel tepkiler aldık , belki çok tanıtım yaptık , ama ben çocuk fuarımda değildim artık. Sevecenlikten uzak , dağıttığımız küçük hediyelere , bunu çöp bile yapmam bu da ne böyle diyenler , her turdan sonra gözünü o hediyelere dikmiş, bi dane daaa , gelinime götürüvecem diyenler , indirimli ürünlere , ayol biz bunları İstanbul'dan daha ucuza alıyoruz, siz bu fiyatlara naptınız böyle diyenler hat safhadaydı.
Birazdan fotoğraflarını yükleyeceğim rafları talan edenler, buna da bakayım ,bunu da elleyeyim, bunu da aç, görmek istiyorum deyip , bir parça mal almayanlar da vardı sevgili ziyaretçilerin arasında.
Kısacası mağazacılık, daha doğrusu tezgahtarlık zor işmiş. Önceden bu tezgahtarların suratı neden asık olur bu kadar derdim, şimdi daha iyi anlıyorum sebebini. Komplekslerini üzerimizde eskiten insan kalabalığındanmış meğer.
Eğlenceli tarafları da vardı, yok değildi. Sadece negatif taraflara biraz daha dikkat kesildiğimden olsa gerek , gözlemlerin hep bu konulara ağırlık vermiş :)
Peki size soruyorum o halde , fuar denirse akla ne gelir ?
