BU HAFTA ICINDE

Bu hafta içinde

- İşe daha önceleri de bahsettiğim 12 senelik bisikletimle gidip gelmeye başladım.

-Ailecek birazcık kilo vermemiz gerekiyor düşüncesine Benek'i de katarak onu da ekledim bisiklet turlarına. Yanımda pıtı pıtı koşuyor hanım. Malum yaz geldi bikinilere sığmak gerek.

- Bu fikre destek olarak hafta içi abur cuburlarına dur dedik. Ama hafta sonu gömülmek serbest. Bu diyetin adı ''ne anladık biz bu işten''. Dukanmış mukanmış sollar geçer vallahi.

- Kitap okuma konusunda tembelleştiğimi düşünerekten zoraki sayfa bitirme uygulaması başlattım. Örneğin her gün en az 10 sayfa okuyacaksın, saat kaç olursa olsun. Kendime sadıklığımı tebrik ettim doğrusu, işe yarıyor.

- Hastane koridorlarında git geller yaptım. Daha önce karaciğer donörü olduğum için kontrollere gitmem gerekti. Ultrasona aç gitmem gereken ben mis gibi bir kahvaltı yapıp randevum olduğunu hatırladım. Dolayısıyla gitmedim. Gitmeyince de beni bekleten ve randevularımı sürekli erteleyen hastane personeline içten sevgilerimi gönderdim.

- Hastaneye gitmeye çalışan iki teyzeye, hasta hasta yokuş tırmanmasınlar diye arabaya buyur ettik. Gencecik bizlere, şirket arabası olduğu halde güvenemediler ve biz kendimiz çıkarız dediler. Bir anlık bir bozulma yaşasak da önemli olan teklif etmekti diyerekten yolumuza devam ettik. Artık birbirimize olan güvensizliğimizi açıkça belli ediyoruz. Ne diyelim hayırlısı...


 Hafta devam ediyor ama şimdiye kadar böyleydi. Benek'li bir veda ile görüşmek üzere...

TRAŞ

Benek'imi aşağı yukarı tanıyorsunuz artık. Kendisi obez görünümlü pofuduk bir köpekcik. Akıllı, uslu. Şu Yetenek Sizsiniz'de birinci olan Max kadar olmasa da yeteneklidir kendi çapında :)

Uzun tüyleri, birbirine girmeye dolanmaya başlayınca veteriner abisine götürüp şöyle bir amerikan traşı yaptıralım dedik. Tüyler traşlandıkça alttaki deri ortaya çıktı ve biz yavrucağızımıza gülmeye başladık. E ama komik değil mi, baksanıza...

Yolunmuş tavuk gibi kaldı ortacıkta. Ama çok rahatladı. Manken gibi oldu kızımız :) Belki rahat oluşumuz 4 ay sonra eski haline kavuşacağından olabilir, kim bilir....

EVIMIZIN KIZI

Dün akşam iş çıkışında bir konuk göründü kapımızda. Gri beyaz kuzu gibi bir şey. Sevdirdi kendini ve sonra şımardı. Su içirdik yemek yedirdik derken , e ne olacak şimdi dedik. Arabaya yöneldik ve bir baktık ki arabanın içerisine atladı. Daha önceden alıştırılmış belli, tüm komutlara uyuyor.Otur desen oturuyor,patiyi de veriyor. Tabi benim yerimi kaptı ayrı. Kocişimin ikinci hatunu yani kumam olarak kabullenmek durumundayım hanımefendiyi !

Güzel bir banyo yaptırdık,yıkadık ve kuruttuk. Misler gibi oldu Benek'imiz. Adını, üzerindeki beneklerden esinlenen kociş verdi.

Sahibinin elinden kaçtıysa eğer vereceğiz mecbur,ama atıldıysa sokağa,yazıklar olsun diyorum onu ıssızlığa ve yalnızlığa mahkum eden insanlara. Bundan sonra yeni evi biziz.

Endişelerim var biraz, büyük sorumluluk çünkü. Ama Asuman Abla'mın bu yazısı beni, zaten Benek'le tanışmadan önce de etkilemişti. Ve demek istediğini çok iyi anlıyorum. Umarım bu yolculuğumuz güzellikle devam eder.

Artık evimizin bir kızı var. Haydi tanış bakalım blogla Benek :)